Kiedy dotarto na miejsce katastrofy oczom ukazal sie rozbity pojazd z namalowanymi sfastykami na kadlubie. Dla wszystkich bylo to ogromnym zaskoczeniem. Wojna zostala juz zakonczona, a tu latajacy "faszystowski" obiekt.
Najwieksze jednak zdziwienie wywolal ksztalt pojazdu. Nikt nigdy nie widzial, by samolot przypominal bardziej talerz niz tradycyjny aeroplan ze skrzydlami. Ten, rozbity na ziemi, do zludzenia przypominal dwa zlozone polmiski, odwrocone do siebie zewnetrznymi brzegami.
W kabinie odnaleziono dwoch pilotow ubranych w czarne, obcisle mundury. Byli bardzo poparzeni. Zyl tylko jeden. Rosjanie przewiezli go do szpitala w Slupsku. Tu zmarl. Czy odzyskal przed tym przytomnosc, dziadek nie wiedzial. jedno, co udalo mu sie dowiedziec z rozmow personelu szpitala to fakt, ze przy pilocie czuwali ludzie z NKWD albo innych tajnych sluzb.
Roku 1945. Pewnej czerwcowej nocy na poniemieckim lotnisku kolo Ustki, zajetym przez polskie oddzialy, ogloszono alarm. Radar zarejestrowal szybko poruszajacy sie po niebie obiekt, ktory w chwile pozniej nadlecial nad baze.
Byl niepodobny do zadnego z owczesnych samolotow. Ksztaltem przypominal splaszczony dysk.
- Natychmiast wydano rozkaz otwarcia ognia - mowil dziadek. - Lecz ogien z dzialek przeciwlotniczych nie drasnal go, bo lecial z ogromna szybkoscia. Po kilkukrotnym okrazeniu garnizonu skierowal sie na zachod w kierunku Darlowa.
Po tym zdarzeniu do polskiej jednostki w miejsce dotychczasowego radzieckiego doradcy przybyl nowy. Mial stopien podpulkownika lotnictwa i towarzyszyla mu (co wywolalo wsrod polskich zolnierzy zdziwienie) kompania zolnierzy z gwardyjskiego pulku spadochronowego.
Dziadek byl tez swiadkiem innego zdarzenia, ktore wydarzylo sie miesiac pozniej. Byl nim potezny wybuch w okolicach Wicka Morskiego w lipcu 1945.
Obslugujacy Polacy radar dostrzegli raz jeszcze tajemniczy obiekt. Tym razem poruszal sie dziwnym torem, odmiennym od typowych dla samolotow. To wlasnie zwrocilo ich uwage. Zmienial gwaltownie trajektorie pod katem nieosiagalnym dla zadnego ze znanych samolotow. Zaalarmowani o tym Rosjanie sprawdzili, ze w powietrzu nie ma zadnego radzieckiego samolotu. Cala jednostka zostala podniesiona w stan alarmu.
Obserwowany przez caly czas obiekt w pewnym momencie znikl z ekranow radarow. Przypuszczano, ze mial awarie i musial rynac na ziemie. Z bazy natychmiast wyslano w kierunku ostatniej obserwacji ekipe zolnierzy. Na miejsce upadku trafila dzieki wskazowkom miejscowych niemieckich chlopow ze wsi Wytowo (po zakonczeniu akcji Rosjanie ponoc wszytskich zlikwidowali).